2010-Hayatımın En Yoğun Yılı
Normalde dünyanın güneş etrafında attığı turlara çok da fazla bir ilgim yok. :) Yeni yıl hazırlıkları ve özellikle de yılbaşı alışverişleriyle hiç ilgilenmiyorum. Bu zamanda belki fazladan yaptığım tek şey, Ramazan ve Kurban bayramlarında emaille ya da skypela bana bir şekilde ulaşıp, bayramımı kutlayan(!) Hristiyan arkadaşları birer birer arayıp “mery xmas“ dilemek oluyor.
Ama 2010 yılının diğerlerinden daha özel ve belirgin olmasından dolayı geçen bu bir yılı kısaca değerlendirmek istiyorum.
Ocak ayında part time çalıştığım THY deki işim henüz bitmişti. Biriktirdiğim paralarla, ilk kez yurt dışına çıkma planları yapıyordum. Yaz boyunca Güney Doğu Asyada bisiklet gezisi yapan bir arkadaşımın yazıları sayesinde Tayland a gitmeyi düşündüm.
Herkesin soğuktan donan Avrupaya gitmek için annesinin nikah belgesine kadar belgeler biriktirerek aylarca vize almayı beklediği bir sırada Tayland oldukça farklı bir seçimdi. 1 ay tropikal bir ülkede, Avrupaya giden arkadaşlarımdan daha düşük bir bütçeyle, İstanbul karla kaplıyken; okyanusun, adanın, bol bol leziz deniz ürünlerinin tadını çıkardım. Bu biraz lüks gibi görünebilir ama bu gezi normal bir bütçeyle, sıradan bir turist gibi yaptığım ilk ve son geziydi. :)
Full moon Party-Ko Phangan. (Ocak 2010
Bahar ayları o kadar hızlı geçti ki açıkçası daha ne olduğunu anlayamadan yaz geliverdi. Her fırsatta bisikletle küçük geziler yapmaya çalıştım. İlk kez Tayland da ne olduğundan haberdar olduğum “Couchsurfing” topluluğunun bütün etkinliklerine katıldım. Bu dönemde her hafta dünya turu yapan bir bisikletçiyle tanışıp, birlikte gezme şansı bulduğumdan, seyahate, bisiklete bakış açım tamamen değişti. Ben yurt dışında bir ayda 800 TL harcamayı büyük bir başarı sanırken, karşımda ayda 200 TL ile dünyayı dolaşan ingiliz bisikletçiler vardı. “Alternatif yaşam tarzı” kavramı ilk kez düşüncelerimde yer etti. Özellikle Heinz Stucke den haberdar olduktan sonra her gece bir oda tutmak, sıcak duş, düzenli yemek yemek, seyahat ederken mutlaka olması gerekenler listesinden çıktı. Daha çok insanla tanışarak, nasıl “daha iyi ve sürdürülebilir” şekilde seyahat edilebileceği hakkında sağlıklı bir fikir sahibi olmaya başladım.
Stephen Fabes- 5 yıllık bisikletle dünya turuna çıkmış çılgın doktor.
Haziran ayı gelmeden Yazın bisikletle İstanbuldan İran Pakistan rotasını izleyerek Hindistana Yeni Delhiye gitmeyi planladım. Herşey hazırdı ve yeterliydi, bir şey hariç: Vize. Pakistan vizesi alma çabalarım sonuçsuz kalınca, daha fazla zaman kaybetmemek için Güney Amerika ya gidiyorum dedim. Başka bir hata. hatta aptal ben!. Bilet parasını iyi araştırmamışım. Bütçemin %90 inin bir uçak biletine vermek istemediğim için, yine Taylanda bir bilet aldım. (Bangkok neredeyse tüm asyada ucuz uçak biletiyle gidilebilecek en ideal yer).
yolda.org için yaptığım ilk header. “çok renkli olmuş olm ne bu böyle” diye tepkiler de aldım.
Bangkoktan başlayıp çevre ülkeleri de içeren 3 aylık bir bisiklet turu hayal ettim. Ama bisiklet sürdüğüm tek yer, Suvarnabhumi havalimanından hostumun olduğu Nonthaburiye kadar olan 55 km lik kaotik yoldu. Istanbul 25 dereceyken 35 derece ve %200 nemde istanbul trafiğinden kat kat yoğun bir trafikte bisiklet sürünce sanırım, bilinçaltım bundan çok kötü etkilendi. :D .
Bangkok ve çevresinde 3 hafta gezindikten sonra büyük oranda otostopla malezya üzerinden singapura gidip geldim.
Bu gezinin bütün ayrıntılarını bir başka yazıda vermiştim. :) 1 aylık bir gezi olan Ocak ayındakinden daha az bir bütçeyle 2 ay seyahat etmiş oldum.
(3 Hafta süren otostopla Akdeniz-Ege rotamız)
Eylül ayında istanbula dönüp, hemen birkaç gün sonra “otostopla Türkiye turu”na başladım.(haritadan da görüldüğü gibi daha çok ege ve akdeniz turu oldu:) Aslında daha önceki tecrübelerimden hiçbir plan yapmamanın gerekli olduğunu biliyordum ama yine de aklımda tüm kıyılardan gezerek karadeniz üzerinden istanbula dönmek vardı. Mersinden sonra Kapadokyaya otostop yaparken arkadaşlar arayıp okulun başladığını ve derslerden birinin, hiç devamsızlık hakkının olmadığını müjedelediler. Ben de hızla istanbula otostop yapmaya başladım. Böylece geziyi bitirmiş olduk.
(google search: meriç köprüsü)
Okul açıldıktan iki hafta falan sonra otostopla Edirneye;-Edirne fen lisesinin, pilav gününe gidip geldim. Lise döneminde 4 yıl kaldığım Edirneyi gerçekten özlemişim. Edirne bence Türkiye içerisinde yaşanılabilecek en iyi şehirlerden, İzmirden bile iyi olabilir hatta.
(Kilis Öncüpınar Sınır Kapısı: Suriyeden yürüyerek çıkabilirsiniz, ama Türkiyeye araçla giriş yapamazsınız)
Kurban bayramı tatilinde de otostopla Suriye-Şam a gidip geri döndüm.
2011 Yılı ile ilgili planlara gelecek olursak;
Plan yapmamanın öneminden yukarıda da bahsetmiştim. Ama kabataslak birkaç şey söylemek fena olmaz. Bu yıl da her fırsatta “yolda” olmak istiyorum. Yeryüzünde gidip görülecek çok ülke var. Muhtemelen yarıyıl tatilini ya Hindistanda; ya da İran-Pakistan Hindistan güzergahında otostop ile seyahat ederek geçireceğim.
Yaz tatilinde de bir şekilde Brezilyada seyahat ederek geçirme fırsatını bulabilem harika olacak. Ama tekrar söylediğim gibi, “Ayıyı vurmadan postunu satmak olmaz”…
